Blame it on Lilith


Ja-ren. Zo lang speel ik al met de idee om een blog te beginnen. Nu, met de uitzondering van een reisblog over mijn avonturen aan de University of Illinois (die blijkbaar in één of ander Zwart Gat van het Internet beland is), is het er tot nu toe nog niet van gekomen. En eigenlijk is dat bijzonder… raar.

 

Al van kindsbeen ben ik geobsedeerd door taal – lezen en schrijven. Toen ik tien was prevelde mijn juf de profetische woorden dat er van mij ooit een schrijver zou worden. Het feit dat ik zowat de enige was van mijn klas die zowaar uitkeek naar het verplichte wekelijkse opstel had daar wellicht mee te maken. Toen ik twaalf kaarsjes mocht uitblazen, had ik al mijn eerste ervaring als hoofdredacteur achter de kiezen, van het toonaangevende magazine De Egel Krant, zorgvuldig getypt op de typemachine van mijn zus en tienmaal handmatig gekopieerd. Voor elke lezer een exemplaar – niet geheel toevallig betrof het stuk voor stuk familieleden van me.

 

Het Tijdperk der Puberteit ging gepaard met de onvermijdelijke – en achteraf bekeken enorm gênante – fase van de zeemzoete poëzie en maatschappij-kritische protestsongs. Ongetwijfeld valt er nog bezwarend bewijsmateriaal te rapen in één of andere vergeten bureaulade in mijn ouderlijk huis. De Leuvense Jaren brachten ongeziene stapels schrijfsels voort, ditmaal van het wetenschappelijke type. Een volledig jaar werd gewijd aan het schrijven van een licentiaatsthesis (jaja, dat heette zo in the good old days). De topic, gender issues, is me blijven beklijven, wat ongetwijfeld ook zijn weerslag zal vinden op deze blog (hashtag stokpaardje).

 

Van pol & soc vond ik mijn weg naar “de rechten” en vanuit “de rechten” werd de weg naar de Brusselse Balie geplaveid, waar ik zes intense jaren zou doorbrengen en waar de printer letterlijk honderden legal memo’s van mijn hand uitspuwde. Achteraf bekeken heb ik nogal een traject afgelegd sinds de Egel Krant… Wat was dan de spreekwoordelijke schop onder mijn schrijverskont om eindelijk een eigen blog te lanceren?

 

Eén en ander geraakte in een stroomversnelling toen we de grote oversteek maakten van Brussel naar de Parel der Westhoek, Ieper, ofte het Mekka van Belgisch Blogland want thuisbasis van Blog Koningin Lilith. Toen zij, niet lang na onze blijde intrede ter stede een oproep lanceerde voor een lokale leesclub, hapte ik meteen toe. Het clubje zou later als Reading Between The Wines boven de doopvont gehouden worden – en ja, die naam, daar zat ik, samen met een inspirerend glaasje Chardonnay, ook voor iets tussen. Die eerste maanden na onze kennismaking demonstreerde Lilith op geheel bovenmenselijke wijze hoe je in enkele luttele weken tijd een briljant boek in mekaar bokst, met name hét referentiewerk voor bloggers aller landen. Wat mij betreft een Nobelprijs voor het Inspireren van Aspirerende Bloggers waard, wegens het voortbrengen van een quasi onweerstaanbare drang om te bloggen na het lezen ervan.

 

The rest is history… Het is een perfect moment om met bloggen te beginnen. Vorige week vond onze bijna-drie-jarige een egeltje in de tuin.

 

For years I had been toying with the idea of starting a blog. However, with the exception of a travel blog documenting my stay at the University of Illinois (which, thankfully, must have been sucked up by one of the internet’s notorious black holes, because I couldn’t track it down if my life depended on it), nothing very concrete ever happened. Come to think of it, it’s actually quite extraordinary how it took me all these years to finally make something of this creative outlet called blogging.

 

I’ve been obsessed with language and writing ever since I was a kid. When I was twelve, my teacher made a prediction that one day, I would become a writer. I could see why she would, as I was most certainly her only pupil who actually looked forward to having weekly writing assignments. By that time, I had already been the editor-in-chief of a magazine called the Hedgehog Paper (after my favorite animal at the time), hand-typed on my sister’s old school typewriter and copied ten times for each subscriber – all of whom happened to be related to me in one way or the other.

 

My teenage years were marked by the necessary and absolutely shameful fases of writing overly romantic  and hormone-plagued poetry and society-challenging protest songs. I’m afraid these date from the pre-internet days, if some of you can still remember those, which means paper evidence must still linger around in some overlooked drawer in my parents’ house. Leuven – the college years – brought unprecedented volumes of writing, with some pretense to be scientific. Social science is science, mind you. It took me a full academic year to write my master’s thesis on gender issues. To this day, the subject remains close to my heart, as will probably become apparent on this blog at one point.

 

From social science I moved on to law school, only to find myself drafting endless legal memo’s on a daily basis during the six years I spent as an antitrust lawyer at the Brussels bar. Quite a long way from the editorials in the Hedgehog Paper, wouldn’t you agree? So what finally happened after all these years to make me embark on this blogging adventure?

 

Well, our little family of (then) three moved to Ieper, a small town in the Far West of Belgium (you can take that quite literally – we’re only a couple of kilometers away from France to the South and the seaside to the West). Why is this relevant, I hear you ask. Well, it’s just that Ieper happens to be the Mecca of Belgian Blogging as the Crib of Queen of Blogging Lilith happens to be located in my new hometown. We met after she extended an open invitation on her blog for a reading club which at a later stage became known as Reading Between the Wines (and yes, I’ll own up to having come up with that name over a glass of particularly inspiring Chardonnay). In the months after we met, Lilith nearly killed herself over writing the one and only true work of reference on blogging. She nailed it in about four months. The lady deserves some kind of Nobel Prize for Inspiring Aspiring Bloggers, because it is kind of impossible not to start blogging after you’ve read this particular book.  

 

The rest is history… It’s the perfect time to start a blog. The other day our (almost) three year old found a hedgehog in the garden…

 

5 gedachten over “Blame it on Lilith

  1. loesje schreef:

    en ik kan getuigen dat alles (alvast tem de universiteitsjaren) ook waarheidsgetrouw is! Ik miste alleen een kleine verwijzing naar de Grrrrrrriekse teksten… Echt fijn, Anouck!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *