Shelf Consciousness – A Year In Review (part one)

In ‘shelf consciousness’ neem ik je mee op literair avontuur. Quotes, proevertjes, tips, reviews, lijstjes, de laatste weetjes en wist-je-datjes in boekenland – omdat er niks fijner is dan een boek lezen dat je persoonlijk wordt aanbevolen. Enfin, “persoonlijk”… wij kennen elkaar hé!

Vandaag: een eerste terugblik op (mijn) boekenjaar 2015.

Omdat ik in 2015 opnieuw een kind op de wereld zou zetten, vreesde ik voor een herhaling van het annus horribilis (wat betreft aantal gelezen boeken op de teller dan toch) dat volgde op de komst van onze eerstgeborene. Achteraf bekeken bleek de schade nogal mee te vallen (met dank aan zoonliefs zachtaardige inborst – Achille, you’re a champ). Ik las in 2015 wel opvallend veel korte boeken, wat ik vervolgens goedmaakte door het lezen van kleppers als deze en deze.

Maar dus: een eerste kort reeksje van drie titels. Alle drie onder de 200 pagina’s. Licht verteerbaar maar met net genoeg bite om te kunnen concurreren met pakweg de eerste asperges van het seizoen. Een menuutje voor de lezer met weinig vrije tijd die toch ergens zijn of haar tanden wenst in te zetten.

Monte CarloPeter Terrin

peter terrin

De sfeer van Arme Joe van Will Tura maar dan in boekvorm. Ofte: veel brillantine, bakkebaarden en rokende banden op hete tarmac. Filmsterren, royalty, de beau monde van Monaco anno 1968. Tenminste, dat is het decor waartegen de dramatische gebeurtenissen in Monte Carlo plaatsvinden. Het boek is in de eerste plaats een karakterstudie van een getormenteerd man.

Centraal staat immers de psyche van Jack Preston, een eenvoudige monteur van Team Lotus, die bij een noodlottig ongeval op het circuit betrokken raakt. Preston redt het leven (én het gezicht en daarmee dus ook de carrière) van filmster Deedee. Hij raakt daarbij zelf zwaar verbrand, maar hij verliest zichzelf compleet in de idee dat hij Deedee heeft gered. Terug in het dodelijk saaie Engelse dorp waar hij zijn tijd verdeelt tussen zijn garage en de local pub – kan het contrast met het mondaine Monaco nog groter? – wacht hij met een engelengeduld op een teken van dankbaarheid en publieke erkenning voor zijn heldendaad van Deedee. Zijn drang naar erkenning trekt als een sluipend gif door zijn gelederen en vernietigt Jack Preston, langzaam maar zeker, van binnenuit.

Monte Carlo is een verhaal over verlangen en verbeelding, toeval en geloof, obsessie en teleurstelling. Een stilistisch pareltje van Peter Terrin, dat evenwel tot nadenken aanzet.

Peter Terrin, ‘Monte Carlo’,  Uitgeverij De Bezige Bij, Amsterdam, 2014. 

Het zwart en het zilver – Paolo Giordano

Het_zwart_en_het_zilver

A bit late to join the party, I know. Op menig eindejaarslijstje anno 2014 te vinden, en niet onterecht, zo blijkt.

Een verhaal dat je niet hoeft te lezen omwille van de verhaallijn of ingewikkelde plots, want het uitgangspunt is eenvoudig. Een zwangere vrouw die het slachtoffer wordt van een medische nachtmerrie, raakt aan haar bed gekluisterd. Haar man haalt een oudere dame in huis om het gezin bij te staan, “Signora A.”. Ook na de geboorte van het kind blijkt de vrouw van onschatbare waarde voor het gezin, een baken voor de relatie tussen man en vrouw. En dan wordt Signora A. zelf ernstig ziek, met alle gevolgen van dien voor het prille gezinsgeluk.

Leeftijdsgenoot Paolo Giordano getuigt van een emotionele maturiteit om u tegen te zeggen in dit van liefde een eenzaamheid doorspeende verhaal. Waar menig schrijver de pathetische of goedkoop sentimentele toer op gaat, biedt Giordano diepgang en verfijndheid. Om met mondjesmaat van te genieten.

Paolo Giordano, ‘Het zwart en het zilver’, De Bezige Bij, 2014. Vertaling: Mieke Geuzebroek & Pietha de Voogd.

De Reputaties – Juan Gabriel Vàsquez

de-reputaties__medium

Een gapend gat in mijn literaire wereldbol staarde me al enige tijd met grote ogen aan. Tot nog toe maakte ik tot mijn grote scha en schande nog maar heel beperkt kennis met een onaangeboord continent aan literatuur: Zuid-Amerika (met uitzondering van het toch wel aparte en niet altijd even consistent kwalitatieve magisch realisme van Isabel Allende).

Juan Gabriel Vàsquez is met zijn negende roman al een gevestigde waarde in Colombia. De reputaties draait rond de spotprenttekenaar Javier Mallarino, een levende legende in Colombia. We ontmoeten Mallarino als hij fin de carrière is. Veertig jaar lang likten miljoenen lezers dagelijks duimen en vingers af bij zijn spotprenten in de oudste liberale krant van Colombia. Hij is een man “die ervoor kan zorgen dat wetten werden herroepen, rechters hun vonnis herzagen, burgemeesters moesten aftreden, en ministeries aan het wankelen werden gebracht, en dit alles slechts met behulp van papier en Oost-Indische inkt”. Mannen als Mallarino maken je of kraken je.

Een onverwachte ontmoeting katapulteert Mallarino terug naar een gebeurtenis uit een ver verleden die hem bewoog tot een van zijn scherpste spotprenten ooit. Een doos van Pandora lijkt geopend want Mallarino gaat voor het eerst in zijn leven twijfelen aan zichzelf en begint te vrezen voor zijn eigen reputatie…

Opnieuw een boek dat het niet moet hebben van spannende gebeurtenissen of ingewikkelde verhaallijnen, maar dat gedragen wordt door de fundamentele problemen waar het hoofdpersonage – en bij uitbreiding, de maatschappij – mee worstelt. Wat is “de” waarheid? Staan media en opiniemakers voldoende stil bij hun invloed en macht? Hoe kan men ooit de authenticiteit van een herinnering nagaan?

Wat mij betreft is de kennismaking met deze Zuid-Amerikaanse ster meteen een schot in de roos. Bommetje!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *