twee van de hoofdrolspelers in de ploeterzomer van 2016

Isn’t it Ironic? Don’t You Think?

Oh, ironie.

Mijn laatste blogpost was er eentje met een bucketlist van jewelste om de zomer heelhuids door te komen. Een niet onaardig lijstje van 62 (twee-en-zestig!) items om er deze zomer met of zonder de kids op uit te trekken. Nu de zomer definitief voorbij is, zou de lijstjesfreak aka mijn obsessief-compulsieve alter ego normaal gezien met enige vorm van voldoening en trots maar wat graag vinkjes zetten naast zoveel mogelijk van de hokjes in kwestie.

En kijk, ik heb het bewust niet gedaan. Ik ben het lijstje niet opnieuw afgegaan. De eeuwige strever in mezelf zou de teleurstelling van de lage score niet goed verteren. Ken uzelf, enzo. En eigenlijk hoef ik natuurlijk ook het lijstje niet af te gaan om te beseffen dat er van al dat fijns niet veel in huis gekomen is.

Hé, het was een fijne zomer, versta mij niet verkeerd. Met name de twee weken in La Douce France inclusief complete digitale detox waren niet minder dan geweldig (en voer voor minstens één of twee blogposts). Maar daarnaast was deze zomer gewoon ontzettend druk. Hectisch. Chaotisch. Inclusief een maand aan opvangplannen die in het water vielen en de bijhorende paniekaanvallen. Want er waren natuurlijk de deadlines. En de klanten die tevreden moesten gehouden worden. Een echtgenoot die ongetwijfeld een of ander record verpulverde in aantal wachtdiensten. En de kinderen die toch ook wat aandacht verdienden. En vermeldde ik al de klanten? En de deadlines?  Ploetermoedermodus is echt een eufemisme voor mijn state of mind van de voorbije maanden.

Kind 1 entertaint kind 2. De natuurlijke gang van zaken.

Ik denk dat ik maar eens meer ga delegeren.

En wat bengelt er helemaal onderaan de to-do-list van een ploetermoeder die de kost verdient als copywriter? Juist ja, haar eigen blog updaten. Tssssss. Shame on me.

Oh, ironie.

In de krant van mijn eigen leven zie ik de kop op het voorblad al blinken: GHOSTBLOGGER RUNT TALRIJKE BLOGS VOOR ANDEREN MAAR LAAT EIGEN BLOG VERLOEDEREN. OK, duidelijk niet de beste titel ooit. Maar, let op Alanis, dit is dus een staaltje zuivere ironie (en dus niet die zever van regen op je trouwdag).

Maar goed. September is al goed geschoven. En ik begin weer boven water te komen. En ik heb plannen met deze blog. Ik zweer het. Grootse plannen. Ik zal mij maar haasten, zeker. De herfstvakantie komt er bijna aan…

Een gedachte over “Isn’t it Ironic? Don’t You Think?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *