Zeven keer avontuur met de kids in de Auvergne – à la recherche du temps perdu in het land van de vulkanen

Afgelopen Paasvakantie belandden we met ons vieren in de Auvergne. Dat klinkt meer toevallig dan het was. Het tweejarig verblijf van onze vrienden Lieven en Siska in Clermont-Ferrand liep stilaan ten einde, dus was het hoogtijd om hen met een bezoekje te vereren. (En ja, dat wil ook zeggen dat deze blogpost zo’n 4 maand stond te sudderen in mijn map met onafgewerkte blogposts).

We verbleven bij Lieven en Siska – intussen volledig ingeburgerd – in hun knusse appartement in het centrum van de stad. We waanden ons voor een week echte Clertmontois en konden de stad en streek als locals en met alle insider tips en informatie ontdekken. Le scenario idéal, quoi. Want niet alleen waren we nog nooit in de Auvergne geweest, ik wist voor onze reis amper waar de streek lag, laat staan wat er allemaal te beleven valt. De Auvergne is nu eenmaal niet meteen een ronkende naam zoals pakweg de Provence, de Ardèche, Normandië of Bretagne.

En dat is compleet onterecht wat ons betreft, want de streek die aanschurkt tegen het Centraal Massief is ronduit prachtig en er valt vanalles te beleven. Bonus: de Auvergne is nog relatief onaangeroerd en dus loop je er geen horden toeristen tegen het lijf en al helemaal niet als je je bezoek in het tussenseizoen plant. Check!

Huiskat Pixie was iets minder opgezet met de grijpgrage kinderhandjes…

Clermont-Ferrand by night

 

Er is voor elk wat wils, of je nu cultuurliefhebber bent of doorwinterde buitenmens. Even een overzichtje van onze persoonlijke highlights.

EEN. Het historische centrum van Clermont-Ferrand is zeker een ommetje waard. Het is vrij compact en je kan makkelijk cultuurhistorische sightseeing combineren met een pauze op een terrasje of in het stadspark, waar het bij mooi weer bijzonder aangenaam vertoeven is (en waar er volop entertainment is voor de kroost). Een tip voor de betere bistronomie: Le Chardonnay, een gezellig restaurantje tussen de kathedraal en het stadhuis.

Met toepasselijke rode neus. Van de brandende zon der Auvergne, uiteraard.

TWEE. Als politicoloog vond ik een bezoekje aan Vichy een must. In de Tweede Wereldoorlog verkoos het collaboratie regime van generaal Pétain dit eens erg mondaine kuuroord boven Clermont-Ferrand. De talrijke statige hotels die toen traditioneel bevolkt werden door wellness-toeristen-avant-la-lettre werden opeens de machtscentra van het Andere Frankrijk. Verken het centrum te voet en vergeet daarbij de Église Saint Blaise niet en struin langs de lanen rond de thermen en het operagebouw. Als je genoeg vergane glorie achter de kiezen hebt, ga dan richting rivier. De oevers zijn een oase voor ravotters van het grote en kleine type. De waterkant is bezaaid met speeltuinen, openlucht fitness toestellen en er is zelfs een strandje. Aan netjes en drankjes is eveneens gedacht. Kortom, heerlijk toeven hier.

Sfeervolle vergane glorie. Of zoiets.

Proeven van het heilzame water. Anaïs is niet echt overtuigd.

Eglise Saint Blaise, zeker een bezoekje waard.

Langs de rivier Allier kan je sporten, spelen, eten en drinken tot je er bij neervalt.

By the rivers of…Vichy… (picknick één van duust)DRIE. Ook voor de ‘cultuurliefhebber’ maar dan net iets anders: Chateau Murol. Al zijn het vooral de verzichten vanuit de torens van het kasteel die het echt de moeite maken. Ook hier volop animatie, al spreekt de omgeving genoeg tot de verbeelding, ook van de kleinsten in het gezelschap.

 

VIER. Proeven van het leven à la campagne kan – letterlijk dan – op Ferme Bellonte. Je maakt er up close and personal kennis met de koeien die hun melk afstaan voor de overheerlijke Saint Nectaire kaas. Tip: het loont om niet te dicht langs de achterkant van de koeien te passeren. Just saying.

Adèle, Abigail, Alice. En Anaïs.

VIJF. Over het platteland gesproken: het slaperige dorpje Montpeyroux is zeker een omweg waard. Het is het soort plaats waar er meer katten dan mensen lijken te wonen en waar de tijd lijkt stil te staan, op een goede manier dan. Als het er ooit van komt om een boek te schrijven, dan kom ik mij hier nestelen. In het charmante plekje kan je nog een goed bewaarde Donjon bezoeken, die mooie zichten op de omgeving biedt. Niet voor mensen die niet houden van hoge ladders. Beloon jezelf achteraf met de lekkerste pannenkoeken van de streek (waar een stevige portie slagroom een vast ingrediënt lijkt te zijn) op het terras van Crêperie Le Donjon (OK, zoveel inspiratie hangt hier dan toch niet in de lucht). Goed voor de vertering zijn de talrijke wandelpaden die door en rond het dorp lopen. Maar dé attractie van Montpeyroux volgens het jonge volkje is de kinderboerderij en – het moet gezegd – het is veruit de coolste kinderboerderij die ik ooit zag. Een schitterende setting met views op de omgeving, propere en moderne infrastructuur, duust beestjes, springkastelen en last but not least: ponyritjes!

Ja, kwijl maar. Pannenkoeken bij Donjon.

De beloning voor het betere klimwerk.

Meer katten dan mensen, I swear.

Deze pony wou niet altijd in de afgesproken richting. In combinatie met een avontuurlijke peuter zorgde dat voor een allesbehalve rustig ritje voor moeder.

Het lijkt alleen maar of het beestje geen hoofd heeft. Echt.

Making plans.

Droog, oud brood, de favoriete plaatselijke delicatesse van Achille. Die schapen waren immers al vetgemest door al die andere kinderen.


Dat zal mijn view zijn zie, als ik mijn mémoires kom schrijven.

ZES. De Auvergne is het land van de vulkanen en ook al slapen die dan al ettelijke eeuwen, ze geven een uniek karakter aan het natuurlijke landschap van de Auvergne. Er zijn wel honderden wandelpaden in dit groene hart van Frankrijk, maar een ware klassieker is de wandeling naar en van de top van de Puy de Dome. Met onze twee belhamels kozen we ervoor om het treintje naar boven te nemen (wat al een avontuur op zich was) en vervolgens naar beneden te wandelen. Een schitterende ervaring voor flinke stapper Anaïs en schone slaper Achille…

Geweldige views!

Het begin van de wandeling bestaat uit een hele reeks trappen. Easy!

Juist ja, nog een picknick.

ZEVEN. En als we het dan toch over natuurschoon hebben, dan mag een vermelding van Lac de Guéry niet ontbreken, het hoogst gelegen meer van de Auvergne, waar menig wandelliefhebber zijn of haar hartje komt ophalen. Wij strekten er de benen en genoten er van een heerlijke picknick en vergaten dat we daar eigenlijk waren voor Terra Alta, een ontdekkingsparcours, maar dat bleek gesloten te zijn. Je kan er trouwens ook gezellige cabanes huren, ideaal voor een nachtje glamping leek ons. In de winter kan je hier trouwens volop langlaufen.

Merci Lieven en Siska (en Pixie – not pictured) voor de gastvrijheid!

 

Conclusie: ben je een frankofiel en mag het al eens iets anders zijn dan La Promenade des Anglais of de Champs Elysées, verzamel dan je kroost en kom chillen tussen de vulkanen van de Auvergne. Je gaat je niet vervelen, zoveel is duidelijk!

En jij, ken jij zo verborgen parels in La Douce France?

 

2 gedachten over “Zeven keer avontuur met de kids in de Auvergne – à la recherche du temps perdu in het land van de vulkanen

  1. Eef schreef:

    Zo tof!!! Ben al een keer in Clermont-Ferrand geweest voor het werk, niet veel gezien maar wat een schitterende streek alleen al om door te rijden! Merci voor de tips 🙂 en uw kinderen zijn goddelijk: making plans… To conquer the world dacht ik er bij! En uw zoon met zijn droge korsten, hardop moeten lachen 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *