Voor alles is er een eerste keer!

Spontane trips met de kids: sneeuwpret in de Ardennen

Let it snow!

Er was een tijd dat een schijnbaar compleet lukraak idee voor een spontaan weekendje weg vaker wel dan niet tot uitvoering werd gebracht. Op vrijdagavond vrienden op bezoek en eens ‘zin in iets anders’? Op zaterdagmorgen dronken we met z’n allen een café au lait in Parijs. Tegenvallend weerbericht aan de vooravond van dat tripje naar Normandië? Dan maar naar, euh, Kopenhagen. Want dat prijkte toch ook nog op onze bucket list  – ik vraag me af of de ondertussen geijkte term toen überhaupt al bestond?

Ik heb het uiteraard over het pre-kinderen tijdperk. Je weet wel, die tijd toen je nog letterlijk met een propere onderbroek en je tandenborstel gewapend was voor om het even welk avontuur. Ik heb lang gedacht dat spontane reisjes met de kinderen gewoon niet tot de mogelijkheden behoorden. Want met twee kinderen op sleeptouw lijkt zelfs een namiddagje aan zee op een halve volksverhuis: tegen dat je je auto goed en wel volgepropt hebt met je kids en al hun accessoires, is de namiddag al half voorbij.

Enfin, ik overdrijf natuurlijk wel een beetje, maar inpakken voor vier personen is nu eenmaal iets ingewikkelder dan alleen voor jezelf. En ja, je zal maar in je afgelegen vakantiehuisje aankomen en merken dat je dé knuffel niet mee hebt. Dat een reservetut toch handig ware geweest. Dat dat bepaald type melkpoeder toch niet beschikbaar is in Frankrijk. En dat er precies toch geen babybedje voorzien is.

Let it snow, let it snow, let it snow.

Let’s hit the snowy road.

Zou dit dan de plaats zijn...?

Ze hebben het niet zo voor cryptische omschrijvingen die Dardennezen.

Up and down. And up. And down.

Moeilijk gaat ook

Toen we afgelopen zaterdagochtend opeens acute goesting kregen om te gaan ravotten in de sneeuw die met bakken gevallen was in de Ardennen, kruisten de gebruikelijke bezwaren dan ook onmiddellijk onze gedachten: te ingewikkeld, te kortbij, teveel vraagtekens bij het slaapgedrag van de jongste, enzovoort. Maar om een of andere reden (*de koppige aard van ondergetekende kan er voor iets tussen zitten*) beslisten we toch maar richting sneeuw te vertrekken. Gewoon verstand op nul en gaan. Omdat we ook nog even langs oma moesten passeren, was de druk bijzonder groot om zo snel mogelijk in te pakken. Ik zweer het u, we hebben nog nooit zo snel ingepakt. En we hebben niks vergeten. Toch niet dat we gemerkt hebben.

En ja – het was een heerlijk, spontaan weekendje weg, waar we met z’n allen met volle teugen van genoten hebben. Het is bij deze dus proefondervindelijk bewezen dat het wel degelijk kan!

Onze best buddies – mensen die er ook een bijzonder pittige agenda op na houden én die ook twee koters hebben – werden op slag aangestoken door zoveel Reisefieber en vervoegden ons. Dubbel zoveel zielen, dubbel zoveel plezier!

Voor alles is er een eerste keer!

Anaïs was dolenthousiast.

Tot we erbij neervallen, papa!

TIPS VOOR SPONTANE TRIPS MET DE KIDS

  • Control freak? Maak een lijstje met de meest essentiële dingen per gezinslid en bewaar het  in een excel file op Google Docs of in Wunderlist.  Ikzelf heb een paar lijstjes in Evernote, allemaal gebaseerd op één en dezelfde master-lijst. Voor de meeste reisjes heb je dezelfde dingen nodig, dus met een beetje aanpassingen heb je meteen een hele reeks lijstjes bij elkaar geschreven.Er zijn lijstjes voor romantische weekendjes (hoge hakken, check), lekker-lui-vakanties (minstens drie bikini’s, check), tripjes met vrienden (de slimste mens ter wereld, check), reizen in de zon (sunblock, check), skireizen (nog meer sunblock, check), reizen met kinderen (een stapel Jip en Janneke boeken, check), zonder de kinderen (mijn Kindle, check), en ga zo maar door. Mijn naam is Anouck, ik ben 34 jaar en ik ben verslaafd aan lijstjes. Er zijn ergere dingen.
  • Toen ik nog werkte als advocaat volgden de tripjes elkaar in snel tempo op. Soms was het amper de moeite om goed en wel uit te pakken van een trip. And that doesn’t need to be a bad thing. Zorg dat je altijd een tas klaarstaan hebt met wat basisspullen: pyjama’s, ondergoed, toiletgerief, opladers. Gewoon weer aanvullen na een tripje.
  • Als ze al een ietsiepietsie groter zijn, kan je je kinderen betrekken in het inpakken. Maak ze verantwoordelijk voor het inpakken van een paar boekjes of speelgoed (wellicht beter niet van  iets meer essentiële zaken). Anaïs vindt het heerlijk om haar eigen valies te maken. Iets met het DNA te maken, denk ik dan.
  • It’s all in the state of mind. Uitjes met de kinderen hoeven helemaal niet lastig of ingewikkeld te zijn. Met een can-do-attitude en een beetje improvisatie kom je al een heel eind. Gewoon doen! Je komt thuis met een fris perspectief en je kinderen krijgen alvast met de paplepel een aperitiefje van al het moois wat de wereld te bieden heeft. Als dat niet schoon is.

A l’improviste tripjes met de kinderen? YES WE CAN! Hoe pakken jullie dat aan?

Go mama!

Goed voor de conditie ook, zo’n tripjes!

P.S. Wij verbleven in Bomal-sur-Ourthe (met dank aan de familie Himpens uit Oostkamp!) en gingen de pistes op in Ovifat. Als je zelf nog van de sneeuwpret wil genieten is Ovifat een aanrader, aangezien dat in de Hoge Venen ligt en er daar doorgaans de meeste sneeuw ligt. Maar haast je! En als je in het weekend gaat: kom vroeg ’s morgens en parkeer je op de verste parking (dat is het dichtst bij de pistes).

Baby it's cold outside!

Blauw van de kou. Of zoiets.

De grootste kinders hebben natuurlijk het meeste lol.

1000 keer op en neer

We love the Dardennen.

We’ll be back, Dardennen!

5 gedachten over “Spontane trips met de kids: sneeuwpret in de Ardennen

    • Anouck schreef:

      Nu je het zegt, mijn ouders zijn ook wel verre van het “zittende-gat-type”. Wij gingen altijd wel ergens naartoe, het hoefde daarom niet altijd ver of spectaculair te zijn. Maar huismussen? Dat duidelijk niet!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *